Onze reis naar Andalusië begon vol enthousiasme. De auto was ingepakt, de route bepaald en in onze hoofden de focus van zonnige stranden, terrasjes en lange wandelingen onder een blauwe hemel. We zouden gaan overwinteren. Maar al op de tweede dag merkten we dat de reis een ander karakter zou krijgen dan we hadden verwacht. Terwijl we steeds verder naar het zuiden reden, werd de lucht steeds donkerder. Eerst viel er af en toe een druppel, maar al snel veranderde dat in een gestage regen. Halverwege Frankrijk draaide de wind en werd het guurder.
Toch had de reis iets bijzonders. Door de regen kregen de landschappen een mysterieuze sfeer: mistige heuvels, glanzende wegen en dorpjes die er bijna filmisch uitzagen. Toen we na dagen rijden op de bestemming kwamen, hoopten we dat het weer zou opklaren. Maar ook daar bleef de wind stevig waaien en vielen er regelmatig buien. Al snel hadden we de knop omgezet met de gedachte: “het is wat het is” en we hebben er enorm van genoten.
Zo bezochten we het Centre Pompidou in Malaga en de prachtige basiliek in Granada. En we kwamen terecht op een design expositie met klassieke auto’s, omkleed met topcouture en binnenhuisarchitectuur, een werkelijk fenomenale ervaring. Evenzo was het bezoek aan een glasmuseum in een prachtige oude villa en zijn we enkele uren verwonderd geweest bij de stalagmieten en stalactieten in beroemde grotten. Tussendoor trotseerden we de regen tijdens het wandelen en bezochten natuurgebieden om met verbazing de kracht van zee en water te ervaren. We hadden te doen met de lokale bevolking, waarvan sommigen zelfs moesten evacueren.
Op de donderdagmiddagen gingen we bridgen met landgenoten die zich al dan niet permanent hier hadden gevestigd. Het leverde behalve gezellig bridgen ook een bron van adviezen op, waar het toeristenbureau niet aan kan tippen.
Aan het einde van het verblijf realiseerden we ons dat het slechte weer de overwintering juist bijzonder had gemaakt. Door de regen en wind hadden we dingen ontdekt die we anders misschien nooit hadden gezien. Het anders zo zonnige en droge Andalusië was dit jaar onherkenbaar nat en somber, maar daarom niet minder interessant. We gaan volgend jaar weer, want we hebben ervaren, dat je de zon in en met elkaar altijd kunt beleven en die vorm van warmte is goud waard.
Frans en Maria Vissers
